Iedere werknemer (dus ook de grootaandeelhouder in loondienst) heeft het recht om vanaf 1 januari 2006 deel te nemen aan de Levensloopregeling. Dit is geregeld in de Wet Arbeid en Zorg. De werknemer is daarbij vrij in de keuze van een uitvoerder. De werkgever kan een aantrekkelijke collectieve regeling aanbieden, waardoor de keuze voor de werknemer gemakkelijk gemaakt wordt. In alle gevallen moet de werkgever stortingen naar een Levensloopregeling uitvoeren.

Elk kalenderjaar kan een werknemer kiezen of hij/zij geld wil storten in de Levensloopregeling. Daarbij kan ook elk jaar het bedrag variëren. Werknemers, die per 1 januari 2005 jonger waren dan 50 jaar, mogen maximaal 12% van het bruto salaris storten in de Levensloopregeling. Stortingen zijn mogelijk totdat het saldo, op 1 januari van een kalenderjaar, 210% van het jaarsalaris heeft bereikt. Zakt het saldo later weer onder de 210%, bijvoorbeeld door opname voor de financiering van verlof, dan mag er weer gestort worden. De storting in Levensloop wordt maandelijks door de werkgever ingehouden op het bruto salaris. Er kan ook gekozen worden om jaarlijks een bedrag te storten, bijvoorbeeld uit het vakantiegeld of een dertiende maand. Voor de DGA gelden aanvullende fiscale regels. Overleg met uw accountant is aan te raden.

Het Levenslooptegoed kan op ieder gewenst moment worden opgenomen. Uiteraard moet de werknemer dit gebruiken als inkomen tijdens verlof. Het geld wordt dan via de werkgever aan de werknemer overgemaakt, onder inhouding van loonbelasting. Wanneer en hoe lang er verlof opgenomen kan worden, hangt af van de afspraken die er gemaakt zijn tussen werkgever en werknemers. Voor de wettelijke tijdelijke verloven, bijvoorbeeld ouderschapsverlof, mag altijd het Levenslooptegoed opgenomen worden. Met de Levensloopregeling kan de werknemer ook financieel eerder stoppen met werken. En dat komt mooi uit. Want de maatregel van het kabinet om op 1 januari 2006 het prepensioen niet meer fiscaal te ondersteunen (waarmee het in feite wordt afgeschaft), heeft mogelijk financiële gevolgen om eerder te kunnen stoppen met werken. Maar via de Levensloopregeling is er toch de mogelijkheid om het voor de 65 jarige leeftijd rustiger aan te doen.

Gebruikt de werknemer Levensloop voor een periode van verlof tijdens de loopbaan dan blijft het arbeidscontract ongewijzigd bestaan. Sociale zekerheden en verzekeringen gelden echter tot een maximale verlofperiode van 18 maanden. Wordt het Levenslooptegoed gebruikt om het eerder stoppen met werken te financieren dan blijft er sprake van een dienstverband. Dit is dus anders dan zoals het bij prepensioen was, waarbij het dienstverband eindigde op de prepensioendatum.

Tijdens de periode van inleg worden er pensioenpremies afgedragen. In de verlofperiode is er in principe geen sprake van pensioenpremieafdracht. Afhankelijk van de afspraken tussen werkgevers en werknemers worden de pensioenpremies wel voortgezet, of is er voor de werknemer de mogelijkheid op vrijwillige basis de pensioenpremies te voldoen.

Stortingen in de Levensloopregeling worden ingehouden op het bruto salaris. De werknemer betaalt hierover op dat moment geen loonbelasting. Dit gebeurt pas op het moment dat de werknemer het tegoed opneemt. Als inkomen tijdens verlof of om eerder te kunnen stoppen met werken. Bovendien profiteert de werknemer dan van een belastingvoordeel. Voor ieder jaar dat de werknemer heeft meegedaan aan Levensloop krijgt de werknemer namelijk een heffingskorting van € 183,-. De werkgever trekt dit bedrag af van de belasting die hij op de uitkering moet inhouden. Al met al betaalt de werknemer dus minder belasting.

Als de werknemer meedoet aan de Levensloopregeling mag de werknemer in datzelfde kalenderjaar niet inleggen in een spaarloonregeling. De werknemer moet hier dus een keuze in maken. Per kalenderjaar mag de keuze gewijzigd worden.

De Levensloopregeling is er voor iedere werknemer. De werkgever is verplicht om de regeling te ondersteunen. Hij zal dus op verzoek van de werknemer geld op het salaris inhouden en overboeken naar de Levensloopaanbieder naar keuze van de werknemer.

De werknemer bepaalt zelf hoeveel wordt ingelegd. De werknemer mag maximaal 12% van het bruto salaris opzij zetten voor Levensloop. Het Levenslooptegoed mag in totaal maximaal 210% van het bruto jaarsalaris bedragen. Daarna mag de werknemer niet meer storten. Rente of rendement mag dan nog wel worden bijgeschreven. Als het saldo om welke reden dan ook weer lager is dan 210% dan mag er weer worden ingelegd voor de volle 12%. Is de werknemer geboren tussen 1 januari 1950 en 1 januari 1955? Dan mag zelfs meer dan 12% van het bruto salaris worden ingelegd. Maar altijd tot een maximum van 210% van het bruto jaarsalaris. De werknemer kan met Levensloop in een korte tijd dus een extra groot bedrag opzij zetten. In sommige CAO's wordt geregeld dat de werkgever meebetaalt aan Levensloop. Deze verplichting geldt dan voor iedere werknemer ook al doet die niet mee aan Levensloop. In de laatste situatie wordt het als loon uitbetaald.

Voorbeeld 1: Theo wil meer tijd voor zijn gezin.

Naam: Theo
Leeftijd:35
Beroep: Manager Klantenservice
Thuis: getrouwd met Marijke, vader van Frank (4) en Marcel (2)
Wens: meer tijd voor de kinderen

"Het lijkt me heerlijk om meer tijd met mijn gezin door te brengen. Ons derde kindje is op komst,
dus het wordt straks echt druk. En voor je het weet zijn ze groot. Via Levensloop wil ik over een paar
jaar ouderschapsverlof opnemen. Ik spaar hiervoor nu € 95 per maand. Dit kost me netto € 46. Tegen
die tijd krijg ik tijdens mijn verlof dan toch 100% van mijn huidige salaris. Want ik ben kostwinner
en de rekeningen moeten natuurlijk wel betaald worden.

Voorbeeld 2: Irene wil eerder stoppen met werken.

Naam: Irene
Leeftijd: 51
Beroep: medewerker marketing
Thuis: getrouwd met Paul, kinderen de deur uit
Wens: eerder stoppen met werken

"Het lijkt me lekker om samen met Paul te stoppen. Hij is ouder, dus ik wil ruim voor mijn 65ste
met pensioen. Ik wil dit graag een half jaartje vervroegen. Daarom investeer ik nu maandelijks € 200
in Levensloop. Netto kost me dit € 116. Vanaf mijn 63ste krijg ik dan ongeveer 70% van mijn
laatstverdiende salaris."